کوله پشتی

خواستم باز باشم...

setareh — Wed, 16 Dec 2009 13:43:57 GMT

دستانم را بالا بردم....خواستم هوا را بگیرم و برای تنفس روزهای سنگین نگه دارم....عبور ذرات مه گرفته ابرها را درونم حس کردم....نفس کشیدم....وجودش را حس کردم..وجودم را احاطه کرد....صدایی نبود جز فریادواره های سکوت.حس غرق شدن در توده ای ابر که به سنگفرش قدم هایم دعوت شده بودند....سرد بود و لذت بخش.طلوع آفتابش سرمای ثانیه ای پیش را نوید گرما بود....گاهی گذری از کنارم و تلاقی نگاه مان در هم.دیدگان منتظری که هر کدام در صدد گفتن اولین ها بودند و باز کوتاهی لحظه ها و جاودانه ی انتظار.

قدم هایی تند و بی ادعا در دل برگ های آرمیده و بی نفس....گاهی اندیشه خیال تو از ذهنم عبور می کند وباز مثل هربار و هربار ضمیر ناخودآگاهم خفیف تر از همیشه نامت را بر لبانم جاری می سازد.

حسرت را می سپارم به رقص باد در آبی ترین آسمان....تو را می شنوم در صدایم....تو را می بینم در نگاهم.... و باز لبخندی به تلخی انتظارنگاره ی چهره ام می شود.

دلتنگم ولی...

setareh — Sat, 21 Nov 2009 12:57:09 GMT

آسمان غمگین است و ابرها گریان. دل من تنگ است و تن ها بیدار.

در صفحه ی زندگی تنها یک حس برایم مانده . حس تلخ جدایی و مرا در تارو پود سختی هایش غرق کرده.

غزل های عاشقانه دیگر معنای بودنش را از قلبم ربوده و من در وادی یک احساس گمشده در تکاپوی بدست آوردن نشانی از وجودی هستم که دیروز معنای بی معنای غزل های امروزم بوده.

نگاه سردم بروی بلورهای برف می ماند و گم می شوم در سپیدی روزگار غریب بودنی ها.

هستی ام سرمای نبودن های وجودی را حس می کند که آغوش گرم زیستن را برای فردایم باز کرده بود و حال ..

آسمانم را می کاوم و در پی احساس غریبی که هر لحظه بیشتر با وجودم انس مي گيرد سرگردان ابرهاي مه زده ي سقف بي روزن زمين می شوم ... کاوش از براي پديدار شدن احساسات خفته اي كه در لابلاي نيلوفرهاي خسته ي مرداب جاي گرفته ... از براي رسيدن به حس ستايشي كه در آواي پرندگان نغمه خوان به شكرانه ي پروازشان در افق هاي دور رهنمود آفريدگارشان ميكنند.

از براي حس تقدس برگ هاي خشكي كه سر تعظيم براي درخت هستي اشان فرود مي آورند... از براي ماهيان عاشقي كه در مهتاب نقره فام شب هاي نقره اي خودشان را غرق در بيكرانه ي آبي زندگي اشان مي كنند...

از براي حس ستايش آفريده ي مهتاب شب هاي بي فروغ ام..

قدم هايم را در بيراهه هاي وحشت می گزارم و با دلي آكنده از غبار اندوه هنگامه هاي فراموشي خاطرات ام را به ردي از گذشته ام رهسپار مي كنم ...

دستان سردم را به سوي عرش رهنمون مي كنم تا ابرهاي دلم را براي رسيدن آخرين رنگين كمان وصال در بيكرانه ي آبي آسمان جا بگذارم..

من تو را می خوانم...

setareh — Fri, 14 Aug 2009 06:20:51 GMT

حجم انبوه زمان بر سر شانه شب

دل بي مايه آب نگران چشم خيس ماهي

نگران دل بارون زده ي پهناي بودن بيد

سايه ها بي ترديد

از پي وصال جسماني اندام نحيف

مي روند در دل خورشيد

و صداي من و سربرگ هاي خزان ديده تابستان درون

هاله وجودي در بود و نبود

دردل شب هاي كبود زير گنبد هاي نمور

جاده اي در افق و نگاهي چشم در راه

آب ها آينه ها مي خوانند بيا از پس دروازه هاي دور فردا

تو بزرگي مثله دريا مثل جنگل اون درخت پير

تويه كوهي در دشت

در دل شنيده هاي سرگذشت در شب و نگاه شب گذشت

برپروبال كبوتران بي پرش جرئت پروازي تو، خود پروازي تو

كودك تشنه عشق آتش يك گريه درنگاه نگران زن

وبه دنبال يك احساس لطيف به زلالي عطش در نهاد كودك

من تو را مي خوانم درصبا در شعاع گوشواره باد

من تورا مي خوانم،مي خوانم من تو را

سلامی چو بوی خوش آشنایی

setareh — Thu, 30 Jul 2009 11:39:18 GMT

نگاه را به لباني مي نشانم كه در انتظار شنيدن اولين كلام براي شروعي ديگر از نوبودن زمزمه فردا را در گوش باد رهسپار مي كند.

شروعي ديگر از صفحه هستي.تقويمت را نگاه كن و ارقام ديروز را به دست باران بسپار تا با قطرات اش آهنگ بودن را بر لبان گلها بنشاند.

بگذار صداي گذر زمان در گوش هايت جاري شود و بنوازد هرانچه را كه تو در انتظار شنيدنش نبودي. و تو جاودانه هاي وجودت را نثار قدوم هميشه گذران زندگي كن. تا بماني در ذهن فردايي كه شايد فقط سايه هاي قامت يار در جلد خاطراتش مانده باشد.

شروعي ديگر از پس خاطرات ديروز و تجربه هاي فردا به غرامت چند صد روز دوري از تو.

آزادی مجازی....

setareh — Sat, 23 Aug 2008 07:19:18 GMT

و باز به نام الله.یگانه معبود هستی بخش.

انعکاس سکوت فریادها در فضایی مجازی. اعتراض به زندگی....

صدای آدمیانی که سکوت شان آسمان را گرفته و فریادشان بر پشت پنجره های بسته ی مجازی اسیر مانده.

صدایی به گوش نمی رسد.هرچه هست فقط انعکاسی از ناگفته هایی است که دمی جرئت دادن آوای درونش را به واژگانش ندارد.

پس فریادت را خاموش نگه دار تا شب های غیر حقیقی ات را به خاموشی نکشانی . انسانیت را گم کرده ایم مثل خودمان.مثل دیروزمان.مثل فردایمان

فریاد نکش بر صفحه های غیر بودنی که فقط اسمی از خودت را می توانی نظاره گر باشی .فریادت را بر واقعیت هایی رهایی بده که هستی ات را نفس ات را لمس کنند و با تو یکصدا شوند.

دستانت را بسپار به حقیقت رهایی. براق های خشم سینه ات را در نفسی جاری کن که هوایی برای فریاد داشته باشد. خشم نگاهت را بر صفحه هایی جاری کن که صفحه های فکرت را با غیرت اصالت خوانا باشند. قدم هایت را در راهی سایه گستر که نگاهی به دنبال رد خاک های به جا مانده از گام های استوارت در کنکاش باشد.

حق را عدالت را طرق بزرگمرد عالم را نه در پشت پنجره های بسته ی مجازی، در آسمان شفافی جاری ساز که پرنده هایش جرئت پریدن را از بال های خسته شان دریغ کرده اند.

حق آزادی را در واقعیت بودنت کاوش کن نه در اسارت مجازی بی حضورت.

به دنیا بگویید بایستد.

setareh — Thu, 07 Aug 2008 10:10:16 GMT

صدای ضربان قلب ابلیس را که در پیکره ی وجودش ریشه دوانیده بود می شنید و با خشمی فراتر از براق های خشن آسمان به ندای قلبش پشت کرد و صدای نفس سرکش اش را با آهنگ کلامش همگون کرد.

دنیای سیاه مجازی اش را نثار نیلگون دنیای حقیقیت زیستنش کرد و هیزم های خشک احساسش را فنای آتش کینه اش می کرد.

چشمان خمارش با رنگ حیات جاری در رگ هایش درآمیخته شده بود و پرتوهای فرّار پیرامونش را نمی دید.

گاهی اندیشه ای سپید سیاهی گرفته بر روحش را نوازش می داد و باز به غفلت انسانیت فرو می رفت.افکارش همه یک جهت یافته بود و راهی به بیداری وجدان نهفته اش روا نمی داشت.

خنجر مرگ را در دستانش می چرخاند و به بزرگ دنیایش، بدون وجود انسان کنارش می اندیشید.برق برّان خنجر چشمان خورشید را به تاریکی فرا می خواند.

دمی بیش نمانده بود .تصور خشن دنیای اکنونش و خیال بزرگ دنیای فردایش.لرزش دستانش را حرارت نفس هایش لمس کرد و چشمانش را بروی اکنونش بست و تنها یک لحظه و بعد ....!!!!

و بعد ساخته شدن دنیای بزرگ فردایش با غضب ها ، خشم ها و کینه های سرکش سینه اش.

ایران در عصر جاهلیت

modiriyatt — Sun, 15 Jun 2008 21:07:18 GMT

ایران در عصر جاهلیت

امروز که برای امتحانات ترم کتاب تاریخ اسلام رو میخوندم قسمتی از کتاب برام جالب بود(تاریخچه و مفهوم جاهلیت).اولین فکری که بعد از مطالعه این بخش به ذهنم رسید شباهت ایران امروز با شبه جزیره عربستان 200 سال قبل از ظهور اسلام بود...بخش هایی از این مطالب رو براتون می نویسم تا شما هم نظرتون رو در این باره مطرح کنید...

تاریخ جاهلیت و مفهوم آن

واژه جاهلیت از ریشه جهل است ولی از کتب لغت بر می آید که مراد از آن تنها نادانی نیست و حماقت و سفاهت و بی خردی را نیز در بر می گیرد.قرآن کریم نیز جاهل را پیوسته به معنای نادان نمی داندواز برخی آیات استفاده می شود که هر انسان متکبر و خود رای جاهل است.

واژه جاهلیت نخستین بار به وسیله قرآن و در خصوص زندگی مردمان قبل از بعثت به کار رفته است.از این رو برخی حدود زمانی روزگار جاهلیت پیش از اسلام را 150 تا 200 سال قبل از بعثت و محدوده مکانی آن را شبه جزیره عربستان دانسته اند.

چهار مصداق روشن جاهلیت در قرآن کریم عبارت است از:

1.پیروی از حکم و حکومت ناحق.رفتار خلاف قانون الهی ومبتنی بر هوا و هوس وروی گردانی از دستورهای الهی که مورد نهی قرار گرفته است(حکم الجا هلیه)

2. بی توجهی به وعده و وعیدهای خداوند و بداندیشی درباره افعال الهی که درباره گروهی از یاران پیامبر است که با اکراه و نفاق در جنگ احد شرکت کرده بودند(ظن الجاهلیه)

3.بی پروایی زنان در جامعه و نمایاندن زیور و آرایش های زنانه که در هشدار به زنان پیامبر و جلوهگری آنان است(تبرج الجاهلیه)

4.تاکید بر خواسته های نابجا.تعصب درباره آگاهی های ناچیز و جانبداری بی دلیل از عقاید و اندیشه ها(حمیه الجاهلیه)

به نظر میرسه تمام خصوصیاتی که در قران ذکر شده امرو زگربیان گیره ایران شده. پس چطور سرانه دولتی و رهبری با اطمینان کامل میگویند این حکومت تنها حکومت حق بر روی زمین است!!! .این چه اسلامیست که ارمغانش برای ایران جا هلیته 200 سال پیش از بعثت پیامبر بوده.ما حداقل هزار سال پس رفتیم .

چرند و پرند های وزیر بازرگانی

morteza — Thu, 12 Jun 2008 22:13:41 GMT

روزنامه همشهری 22/ 3 87 : وزیر بازرگانی دولت احمدی نژاد که خودش هیچ گونه تاثیری در بهبود شرایط حاکم اقتصادی نداشته است در تازه ترین و مضحک ترین اظهار نظر و ارائه راه حل گفته است که : اگر مردم گران خریدید پول اضافی را از فروشنده برای گرفتن حقتان بگیرید.

واقعآ برای این کشور و رییس جمهور و مردمش باید تاسف خورد که اینقدر کوته فکر هستند.

بجای حل کردن مشکلات مردم نشستن تو اتاقاشون حرف مفت می زنند . آخه یکی نیست بگه مرد حسابی این همه شعار یه ذره هم عمل می خواهد ..

این از مسکن که خریدنش برای ما جوونها شده یه رویای دست نیافتنی...مواد خوراکی ...پودر لباسشویی و...گوشت.... مرغ ..

خلاصه اینکه این جمله وزیر بازرگانی بی لیاقتی وی را در مهار گرانی وتنظیم بازار نشان می دهد و همچنین اینکه دولت نمی تواند با گران فروشان برخورد کند در ضمن اینو هم بگم اگه منم حقوقم ماهی 1000000 بود اصلا برام مهم نبود که چی گرونه و چی ارزونه

یا علی

ایران

morteza — Sun, 01 Jun 2008 19:45:57 GMT

ایران کشوری کلنگی بدون آب و برق و گاز به فروش می رسد .

تابستون که می شه کمبود آب داریم زمستون که می شه مردم باید در مصرف گاز صرفه جویی کنند تا برن بهشت نه اینکه ما کمبود گاز داریم ......برق برای چی هی می ره هی میاد .....خدا ازشون نگذره .....

یه کاری کردن که مردم همش درگیر با مشکلات باشن ... دولتی که نمی تونه قیمت برنج و مواد شوینده را در حدی نگه داره به چه دردی می خوره ....از رییس سازمان ملی جوانان بگم که خیلی قشنگه : اول اینکه به نظر شما این سمت مهمه یا نه ؟ اگه مهم نیست چرا 3 تا محافظ داره ؟ اگر هم مهم نیست چرا 3 تا محافظ؟ نمی دونم چرا این جمله 2 بار تکرار شد شاید جمله مهمی باشه ؟؟....

مگه این آقا کیه ؟ یا چیکارس ؟ یا شغلش چقدر مهمه ؟.....

به گفته این آقا 12 میلیون جوان مجرد در آستانه ازدواج داریم ؟ یعنی 6 میلیون ازدواج ......صندوق مهر رضا 4 میلیون وام می ده ...خیلی خوبه ....مگه نه ؟ در نگاه اول خوبه ولی مگه با 4 میلیون می شه ازدواج کرد ....به فرض اینکه بشه....ارزونی داره بیداد می کنه پس با 4 میلیون که خوبه باید با 2 میلیون هم بتونی....

خوب با توجه به این وام قشنک این صندوق باید عددی معادل 24000000000000 تومان وام بده .....از کجا میاره وام می ده .....

بیکاری ... فقر ....فحشا ...فساد اقتصادی....دروغ .....دولت نالایق .....مردم مرده ...دیگه کمترین مطالباتشون که زندگی راحته هم فراموش شده ....تا کی باید تحمل کنیم ....

آفرینش زن

atoosa — Fri, 23 May 2008 21:18:44 GMT

از هنگامی که خداوند مشغول خلق کردن زن بود، شش روز می گذشت.
فرشته ای ظاهر شد و عرض کرد : چرا اين همه وقت صرف اين يکی می فرماييد ؟
خداوند پاسخ داد : دستور کار او را ديده ای ؟
او بايد کاملا" قابل شستشو باشد، اما پلاستيکی نباشد.
بايد دويست قطعه متحرک داشته باشد، که همگی قابل جايگزينی باشند.
بايد بتواند با خوردن قهوه تلخ بدون شکر و غذاي شب مانده کار کند.
بايد دامنی داشته باشد که همزمان دو بچه را در خودش جا دهد و وقتی از جايش بلند شد ناپديد شود.
بوسه ای داشته باشد که بتواند همه دردها را، از زانوی خراشيده گرفته تا قلب شکسته، درمان کند.
و شش جفت دست داشته باشد.
فرشته از شنيدن اين همه مبهوت شد.
گفت : شش جفت دست ؟ امکان ندارد ؟
خداوند پاسخ داد : فقط دست ها نيستند. مادرها بايد سه جفت چشم هم داشته باشند.
-اين ترتيب، اين می شود يک الگوي متعارف برای آنها.
خداوند سری تکان داد و فرمود : بله.
يک جفت برای وقتی که از بچه هايش می پرسد که چه کار می کنيد،
از پشت در بسته هم بتواند ببيندشان.
يک جفت بايد پشت سرش داشته باشد که آنچه را لازم است بفهمد !!
و جفت سوم همين جا روی صورتش است که وقتی به بچه خطاکارش نگاه کند،
بتواند بدون کلام به او بگويد او را می فهمد و دوستش دارد.
فرشته سعی کرد جلوي خدا را بگيرد.
اين همه کار براي يک روز خيلی زياد است. باشد فردا تمامش بفرماييد .
خداوند فرمود : نمی شود !!
چيزی نمانده تا کار خلق اين مخلوقی را که اين همه به من نزديک است، تمام کنم.
از اين پس می تواند هنگام بيماری، خودش را درمان کند، يک خانواده را با يک قرص نان سير کند و يک بچه پنج سال را وادار کند دوش بگيرد.
فرشته نزديک شد و به زن دست زد.
اما ای خداوند، او را خيلی نرم آفريدی .
بله نرم است، اما او را سخت هم آفريده ام. تصورش را هم نمی توانی بکنی که تا چه حد می تواند تحمل کند و زحمت بکشد .
فرشته پرسيد : فکر هم می تواند بکند ؟
خداوند پاسخ داد : نه تنها فکر می کند، بلکه قوه استدلال و مذاکره هم دارد .
آن گاه فرشته متوجه چيزي شد و به گونه زن دست زد.
ای وای، مثل اينکه اين نمونه نشتی دارد. به شما گفتم که در اين يکی زيادی مواد مصرف کرده ايد.
خداوند مخالفت کرد : آن که نشتی نيست، اشک است.
فرشته پرسيد : اشک ديگر چيست ؟
خداوند گفت : اشک وسيله ای است برای ابراز شادی، اندوه، درد، نا اميدی، تنهايی، سوگ و غرورش.
فرشته متاثر شد.
شما نابغه ايد ای خداوند، شما فکر همه چيز را کرده ايد، چون زن ها واقعا" حيرت انگيزند.
زن ها قدرتي دارند که مردان را متحير می کنند.
همواره بچه ها را به دندان می کشند.
سختی ها را بهتر تحمل می کنند.
بار زندگی را به دوش می کشند،
ولی شادی، عشق و لذت به فضای خانه می پراکنند.
وقتی مي خواهند جيغ بزنند، با لبخند مي زنند.
وقتی می خواهند گريه کنند، آواز می خوانند.
وقتی خوشحالند گريه می کنند.
و وقتی عصبانی اند می خندند.
برای آنچه باور دارند می جنگند.
در مقابل بی عدالتی می ايستند.
وقتی مطمئن اند راه حل ديگری وجود دارد، نه نمی پذيرند.
بدون کفش نو سر می کنند، که بچه هايشان کفش نو داشته باشند.
براي همراهی يک دوست مضطرب، با او به دکتر می روند.
بدون قيد و شرط دوست می دارند.
وقتی بچه هايشان به موفقيتی دست پيدا می کنند گريه می کنند و و قتی دوستانشان پاداش می گيرند، می خندند.
در مرگ يک دوست، دل شان می شکند.
در از دست دادن يکی از اعضای خانواده اندوهگين می شوند،
با اينحال وقتی می بينند همه از پا افتاده اند، قوی، پابرجا می مانند.
آنها می رانند، می پرند، راه می روند، می دوند که نشانتان بدهند چه قدر برایشان مهم هستيد.
قلب زن است که جهان را به چرخش در می آورد
زن ها در هر اندازه و رنگ و شکلی موجودند می دانند که بغل کردن و بوسيدن می تواند هر دل شکسته اي را التيام بخشد
کار زن ها بيش از بچه به دنيا آوردن است، آنها شادی و اميد به ارمغان می آورند. آنها شفقت و فکر نو مي بخشند
زن ها چيزهای زيادی برای گفتن و برای بخشيدن دارند.
خداوند گفت : اين مخلوق عظيم فقط يك عيب دارد .
فرشته پرسيد : چه عيبی ؟
خداوند گفت : قدر خودش را نمی داند...